Wat is Schotland toch een heerlijk land!

We zeilen nu een paar dagen rond in de Hebriden en elke keer sta ik er weer versteld van hoe top het hier is. De vriendelijke mensen, de prachtig groene landschappen met hier en daar een kasteel, de verscheidenheid aan leven, boven en onder water en de duizend-en-een mogelijkheden om met een schip heen te gaan.
Om een paar voorbeelden te noemen; 
We lagen in een kleine baai aan de noordoostzijde van Jura, Kinuachdrachd Harbour, en de gasten gingen aan land voor een wandeling. Daar komen ze twee zeer vriendelijke mensen tegen die in het huis blijken te wonen waar George Orwell zijn hit ‘1984’ geschreven heeft. De gasten kregen meteen een rondleiding aangeboden van Jamie en Damaris Fletcher. Natuurlijk kregen zij daarna een rondleiding bij ons aan boord.
De volgende ochtend hebben we ons een tijd lang mee laten voeren in de race bij de Corryvreckan, de doorgang tussen Jura en Scarba waar de stroom heel sterk is. Een mooie plek om te laten zien hoe sterk de natuur is! 
En toen we een paar uur later langs Staffa kwamen, werd een andere vorm van natuurgeweld goed zichtbaar, aan de hand van de basalt-kolommen waaruit dit eiland bestaat. Deze zijn ontstaan bij het langzaam afkoelen van het opgestuwde magma, vele eeuwen geleden. 
Na een paar dagen Hebriden kijken we al niet meer op van zeehonden of Jan-van-genten. Ook de (dwerg)alken, zeekoeten en aalscholvers laten de meesten inmiddels koud. Maar de zeearenden en dwergvinvissen grijpen gelukkig nog wel alle aandacht. 
Vanochtend zeilden we langs de noordkant van Mull en keken door de verrekijkers naar Glengorm Castle toen er een zeearend gespot werd. Al snel bleken het er twee te zijn. Doordat alle ogen naar de lucht gericht waren werd de dwergvinvis op vijf meter naast het schip bijna niet opgemerkt… En we zijn hier pas een paar dagen!