Explosief moment

De eerste nacht na ons vertrek uit Norfolk kregen we meteen een flinke portie regen, onweer en harde tegenwind te verwerken. Inmiddels is de rust teruggekeerd en dobberen we met een paar zeiltjes bij een heel licht briesje richting New York.

Daar wacht een van de hoogtepunten van de reis: dwars door de stad varen, langs het Vrijheidsbeeld, over de East River langs Manhattan, voorbij Rikers Island en via Hell Gate de Long Island Sound op. We kijken er enorm naar uit. Maar eerst nog een grappig verhaal uit Norfolk.

Via onze liaison had ik gevraagd of er ergens een plek was waar we de verlopen vuurpijlen aan boord konden inleveren. Daar dacht ik verder niet meer aan, totdat er tijdens het openschip een boomlange agent op het achterdek verscheen.

“Sir, I believe you have an ordnance problem?”

Nog voordat ik goed en wel doorhad wat er aan de hand was, verschenen er op de kade eerst één en daarna nog twee politieauto’s. Even later stonden agenten van de Norfolk Police, twee FBI-agenten en medewerkers van de bomb squad van Norfolk én de U.S. Coast Guard in kogelwerende vesten klaar om onze vermeende “bommelding” af te handelen.

Gelukkig bleek al snel dat er ergens een misverstand was ontstaan. Iedereen kon er uiteindelijk wel om lachen. Onze “explosieven” werden voor de zekerheid nog wel even met een speciale röntgenscanner bekeken, maar inleveren bleek toch niet mogelijk. Dus toen alle zwaailichten weer verdwenen waren, heb ik de vuurpijlen maar netjes terug in hun doosje gelegd. Ze reizen voorlopig gewoon met ons mee, op weg naar de volgende haven.