Kleine vriend

Varend op zee kom je niet alleen indrukwekkende dieren tegen, zoals vinvissen. Soms is het “wildlife” een stuk bescheidener.

Bijna de hele reis van New York naar Boston hadden we een kleine verstekeling aan boord. Een bruin vogeltje, met een snavel als die van een mus en daar ook wel wat op lijkend. Maar het beestje was nét iets groter, met een wat pluiziger kopje en opvallende zwarte pootjes.

Van onze aanwezigheid trok het zich helemaal niets aan. Het scharrelde onverstoorbaar over het achterdek, alsof het er al jaren thuishoorde. Af en toe maakte het een kort vluchtje, maar het liep veel liever met kleine, snelle pasjes over het dek. Soms dribbelde het zelfs doodgemoedereerd over onze voeten heen.

Het bijzondere is hoe snel je zo’n klein beestje in je hart sluit. Zonder dat je het merkt, wordt het onderdeel van het leven aan boord. Niemand heeft gezien wanneer het vertrok. Opeens was het er gewoon niet meer. En vreemd genoeg misten we onze kleine reisgenoot toch een beetje.