Belboei

Na alle drukte in Quincy en Boston, waar we vele duizenden mensen aan boord hebben ontvangen, bereiden we ons nu voor op het laatste evenement in de Verenigde Staten. Vanavond om 19:30 uur varen we samen met twee Amerikaanse zeilschepen de haven van Portsmouth, New Hampshire binnen.

Alweer twee dagen geleden zijn we met de ‘Oosterschelde’ aangekomen in de buurt van Portsmouth. We hebben het anker laten vallen in een baai bij de ‘Isles of Shoals’. Deze eilandengroep bestaat uit negen kleine eilanden, ongeveer vijf zeemijlen uit de kust en de archipel wordt al 400 jaar bewoond door enkele vissers en hun familie. Tegenwoordig staat er ook een hotel en vaart er een kleine veerboot een of twee keer per dag naar het vasteland.

De wateren rondom deze eilandengroep zijn bezaaid met vistuig en kleine boeitjes met een vlaggetje erop. De meeste vlaggen zijn blauw of zwart van kleur en vallen daarom niet zo erg op. Erg onhandig, want je ziet ze dus pas op het laatste moment. Het was bij aankomst dus erg goed opletten en al zigzaggend tussen de vlaggetjes door hebben we de baai bereikt.

Naast de honderden boeitjes ligt er ook een midvaarwegboei in de baai. Deze boei markeert de ingang van de baai voor de scheepvaart. Je herkent de boei direct aan z’n verticale rood-witte strepen. Bovendien is deze boei ook voorzien van een bel – een soort kleine kerkklok die op de boei staat. Door het bewegen van de boei in de deining van de zee klingelt de bel aan een stuk door – dag en nacht. We zijn er inmiddels gelukkig aan gewend!