Zand, zon en zeilen

25 februari 2026

Zand, zon en zeilen

Het is heerlijk om weer aan boord te zijn. Na een ijskoude januari in Nederland is het extra genieten van de warme eilanden.

Bij aankomst werden we verwelkomd door een stevige zandstorm; het zicht was soms niet meer dan een kilometer. Tegen de tijd dat de nieuwe groep gasten aan boord kwam, was het gelukkig al een stuk helderder. Het fijne woestijnstof had zich echter overal genesteld. Omdat het hier in deze tijd van het jaar vrijwel nooit regent, kunnen we het dek zelf schoonmaken, maar hoog in de tuigage blijft het zand hardnekkig zitten. ’s Nachts wordt het vochtig en verandert het boven in de mast soms in een kleine modderpoel. Grappig om te zien wanneer een crewmember weer beneden komt, minder leuk voor het tuig natuurlijk.

Inmiddels zijn we alweer halverwege deze reis en het is gezellig aan boord. Voor het eerst hebben we twee trajecten met opvallend weinig wind gevaren. De oversteek naar Santiago is normaal gesproken een ruimewindse tocht, maar de wind viel later op de dag bijna helemaal weg en de motor moest bijspringen. De etappe van Santiago naar Mindelo begon fantastisch: hoog aan de wind, alle zeilen bij en 8,5 knopen op de teller. Later nam ook hier de wind af en hielp de motor ons door de nacht.

In Mindelo pikten we nog net de laatste feestelijkheden van het carnaval mee, een vrolijke verrassing. Ook daar bleef het ongewoon rustig qua wind, waardoor het anker twee dagen lang precies bleef liggen waar we het hadden laten vallen.

Vandaag staat er gelukkig weer een mooie bries. We motoren nog even een half uurtje tegen de wind in, maar daarna kunnen we de rest van de dag heerlijk zeilen. Iedereen heeft er zin in.

Groeten vanaf een zonnige zee.